اثنى على اللَّهِ احْسَنَ الثَّناء وَ احْمَدُهُ عَلَى السَّرَّاءِ وَالضَّراءِ « 1 » خدا را به نيكوترين ستايش ، مىستايم و او را در حالت سرور و غم و راحتى سپاس مىگويم . و آن زمان‌كه كودك شير خوارش را روى دستانش به شهادت رساندند فرمود : آن چه تحمّل اين مصيبت و درد را آسان مىسازد ، اين است كه جلوى چشم خداوند است و او مىبيند و شاهد است ؛ هَوَّنَ عَلَىَّ ما نَزَلَ بى انَّهُ بِعينِ اللّهِ . « 2 » و آنگاه كه « ابو ثمامه » وقت نماز را يادآور مىشود . حضرت ( ع ) فارغ از همه عالم مىفرمايد : خدا تو را رحمت كند و از نمازگزاران قرار دهد ؛ بله اينك وقت نماز است از دشمن مهلت بخواهيد تا نماز بخوانيم . « 3 » اين آرامش وصف‌ناپذيرى كه امام حسين ( ع ) در روز عاشورا داشت به‌خاطر همان عرفان و شناختى بود كه به خداى متعال داشت . امام صادق ( ع ) فرمود : سورهء والفجر را در نوافل و فرائض خودتان بخوانيد كه سوره جدّم حسين‌بن على ( ع ) است . عرض كردند به چه مناسبتى سوره جدّ شماست ؟ فرمود : مصداقِ آيات آخر سورهء والفجر « حسين » است ، آنجا كه مىفرمايد : يا ايَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعى الى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضيّةً ، فَادْخُلى فى عِبادى وَادْخُلى جَنَّتى « 4 » تو اى روح مطمئن و آرام ! به‌سوى پروردگارت بازگرد درحالىكه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است پس در سلك بندگانم در آى ، و در بهشتم وارد شو !

--> ( 1 ) - موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ، ص 395 . ( 2 ) - همان ، ص 477 . ( 3 ) - قيام جاويد ( مقتل ابى مخنف ) ، ص 99 والارشاد ، شيخ مفيد ، ج 2 ، ص 458 . ( 4 ) - فجر ( 89 ) ، آيات 27 - 30 .